Diagnoza bezpośrednia za pomocą analizy DNA zespołu łamliwego chromosomu Q umysłowego opóźnienia ad 8

Takie grupowanie zgadza się z obserwacją, że penetracja fenotypowa wydaje się niska u rodzeństwa z samcami-nosicielami iz wysoką liczbą rodzeństwa z zaatakowanymi samcami.6 W przypadku rodowodów, w których analizowaliśmy dziadków podmiotu wskaźnikowego, zbadaliśmy, czy premutacja pochodzi od męskiego czy żeńskiego nosiciela. Znaleźliśmy 15 rodowodów, w których początkowym nosicielem był samiec, a 22, w którym początkowym nosicielem była samica. W 13 z tych ostatnich rodowodów zaatakowano wujków, wykluczając możliwość pojawienia się męskiego nosiciela w poprzednim pokoleniu.
W jednej rodzinie matka chorego mężczyzny (z powiększeniem fragmentu o wielkości 700 pz, związanym z haplotypem wnucząt) przeprowadziła niewielką premutację 90 pz (ścieżki 24 i 25 na ryc. 3). Jej siostra miała fragment w górnej granicy normalnego zakresu20 (wzrost wielkości, 50 bp). Jest zatem możliwe, że zmarły dziadek miał również fragment o prawie normalnych rozmiarach; jeśli tak, może reprezentować pojawienie się nowej mutacji.
Potencjalne problemy diagnostyczne
Chociaż nasze doświadczenie sugeruje, że to bezpośrednie podejście diagnostyczne jest dokładne, możliwe są pewne artefakty lub trudności interpretacyjne. Można je przezwyciężyć poprzez właściwe użycie kontroli (patrz rozdział Metody ). Istnienie polimorfizmu kruchego locus X u zdrowych osobników20 podnosi problem określenia dolnego punktu odcięcia w diagnozie premutacji. Konieczne są dalsze badania, aby ocenić ryzyko dla osób ze wzrostem wielkości fragmentu o 50 do 100 pz posiadania dzieci z pełnymi mutacjami.
Osoby z mozaiką (narażone na wysokie ryzyko upośledzenia umysłowego) mogą niekiedy być mylone z nosicielami premutacji, gdy ich całkowicie zmutowane fragmenty są bardzo niejednorodne, a wynikowy rozmaz szeroko rozprzestrzeniony (jak na Rys. 2, ścieżka 22). To miałoby silny wpływ na przewidywanie stanu psychicznego w diagnostyce prenatalnej. Zastosowanie enzymów restrykcyjnych (takich jak BglII), które dają większe fragmenty niż te produkowane przez EcoRI, może skondensować rozmaz i rozwiązać rozpoznanie w tych rzadkich przypadkach (ryc. 2). Ponadto istnieje szara strefa dla wzrostu fragmentów o wielkości od 500 do 700 pz, w którym wzorzec metylacji jest zgodny z premutacją u niektórych osób i z pełną mutacją w innych. Dalsze badania powinny określić, czy upośledzenie jest skorelowane z nieprawidłową metylacją w takich przypadkach.
Brak nieprawidłowych fragmentów w rodzinach powinien mieć zespół łamliwego chromosomu X.
Widoczną sprzeczność między wynikami bezpośredniej diagnostyki DNA a stanem, jaki ustalono wcześniej, stwierdzono w przypadku pięciu rodzin wyłączonych z badania retrospektywnego podsumowanego w Tabeli 1. W tych rodowodach sugerowano obecność zespołu łamliwego chromosomu X na podstawie analizy cytogenetycznej. , ale nie udało nam się znaleźć mutacji lub nieprawidłowości metylacji u żadnego członka rodziny. Klasyfikowaliśmy te rodziny w dwóch grupach. Jedna rodzina obejmowała chłopca z upośledzeniem umysłowym, u którego stwierdzono, że ma niski odsetek komórek z wrażliwymi miejscami (3 procent). Po ponownym przetestowaniu nie wykryto żadnych wrażliwych miejsc. Takie przypadki mogą być uwzględnione w diagnostycznej nadinterpretacji poziomu tła w teście cytogenetycznym
[hasła pokrewne: forxiga cena, spółdzielnia lekarska wrzeszcz, linoderm acne ]