Ekspresja P-glikoproteiny jako predyktor wyniku leczenia Neuroblastoma

Oporność MULTIDRUG w chemioterapii na raka charakteryzuje się zwiększoną ekspresją glikoproteiny P, konserwatywnego białka błony komórkowej o masie cząsteczkowej 170 kD, homologiczne do białek transportujących bakterie.1, uważa się, że 2p-glikoproteina wywołuje oporność krzyżową strukturalnie niezwiązanych leków przeciwnowotworowych poprzez funkcjonuje jako zależna od ATP pompa lekowa o szerokiej swoistości.3 4 5 Zwiększone poziomy glikoproteiny P lub jej transkryptu RNA znajdują się w guzach tkanek nabłonkowych, neurogennych, mezenchymalnych i krwiotwórczych.6 7 8 9 10 11 12 13 Chociaż wysokie poziomy P-glikoproteiny można znaleźć w komórkach wielu ludzkich nowotworów złośliwych, nie jest jasne, czy wykryte poziomy są predykcyjne w czasie trwania odpowiedzi na chemioterapię.14 Poprzednio w retrospektywnym badaniu mięśnia tkanki miękkiej u dzieci , znaleźliśmy istotną korelację między ekspresją P-glikoproteiny a wynikiem chemioterapii15, 16 W niniejszym badaniu odkryliśmy podobną korelację między brakiem glikoproteiny P w momencie rozpoznania i leczeniem zaawansowanego nerwiaka niedojrzałego, a także pomiędzy zwiększoną ekspresją białka i niepowodzeniem chemioterapii. Odkrycia te mogą mieć ważną wartość terapeutyczną, ponieważ obecnie uznaje się, że związki znane jako chemosensybilizatory są w stanie odwrócić oporność wielolekową in vitro.13, 17 Neuroblastoma wydaje się być dobrym kandydatem do próby odwrócenia oporności wielolekowej przez chemosensybilizatory, ponieważ pomimo wzrostu intensywności leczenia chemioterapią, operacją, radioterapią i przeszczepem szpiku kostnego, wskaźnik przeżycia pacjentów z chorobą w stadium IV wynosi nadal poniżej 15 procent.18 19 20
Metody
Oceny prognostyczne
W latach 1964-1989 przeprowadziliśmy retrospektywne badanie 67 dzieci z nerwiakiem niedojrzałym zdiagnozowanych w Szpitalu Chorych Dzieci w Toronto. Przeanalizowano ich zapisy i zbadano próbki nowotworów uzyskane sekwencyjnie z przyczyn klinicznych. Wstępna ocena obejmowała tomografię komputerową klatki piersiowej, brzucha i głowy; kość radionuklidowa i skanowanie metaiodobenzylguanidynowe21; i biopsje szpiku kostnego oraz guzy pierwotne i przerzutowe. Wiek pacjenta, stopień zaawansowania guza (według międzynarodowych kryteriów zaawansowania22), cechy histologiczne nowotworu (zgodnie z klasyfikacją Shimada i wsp.23), stosunek kwasu vanillylo-migdałowego do kwasu homowanilinowego (VMA: HVA), 24, 25 stężeń ferrytyny w surowicy, 26 i nowotworowy status onkogenu N-myc27 były czynnikami prognostycznymi ocenianymi w momencie rozpoznania. Dwóch pacjentów miało guzy I stopnia (zlokalizowane w narządach pochodzenia), 21 miało guzy II stopnia (guzki węzłowe lub guzy dodatnie węzłowe poza organem pochodzenia), 17 miało guzy III stopnia (poza linię środkową), 19 miało stadium IV guzy (odległe przerzuty), a 8 miało guzy stopnia IVS (ograniczone rozprzestrzenianie się do wątroby, skóry i szpiku kostnego od zlokalizowanego guza pierwotnego). Liczbę kopii genu N-myc określono przez hybrydyzację Southerna z wyznakowanym 32P lub fragmentem EcoN-BamHI pNB-1 ludzkiego n-myc.27, EcoRI-BamHI, 28 informacji o enolazie specyficznej dla neuronu, 29 guzie kariotyp, 30 i ploidia DNA31 nie były dostępne do analizy.
Protokoły leczenia i ocena odpowiedzi
Pacjenci z guzami zlokalizowanymi (stadium I lub II) byli leczeni operacyjnie.32 Przed 1987 r. 10 z 23 nowotworów było również leczonych napromienianiem, a 6 z chemioterapią
[przypisy: przychodnia sowińskiego legionowo, surowica przeciwtężcowa, regulon ulotka ]