Ostra białaczka szpikowa u dzieci leczonych epipodofilotoksynami z powodu ostrej białaczki limfoblastycznej ad

Komórki blastyczne testowano także na powierzchniową immunoglobulinę, immunoglobulinę cytoplazmatyczną, a we wcześniejszych przypadkach tworzenie rozetek z erytrocytami owcy. Zależnie od wzoru reaktywności, komórki sklasyfikowano jako komórki T (tj. Dodatnie pod względem co najmniej dwóch z trzech antygenów CD7, CD5 i CD2, niezależnie od tworzenia się rozetki E), komórki B (dodatnie pod względem powierzchniowej immunoglobuliny), preBB komórki (dodatnie pod względem immunoglobuliny cytoplazmatycznej) lub wczesne komórki PreB (dodatnie pod względem CD19, ujemne pod względem CD7, CD5, CD2, immunoglobuliny cytoplazmatycznej i powierzchniowej immunoglobuliny oraz dodatnie lub ujemne pod względem CD22, CD24 i CD10) .15 Badania cytogenetyczne
Próbki szpiku kostnego przygotowano zgodnie z metodą Williams i wsp., 16, a metafazy poddano pasmom G przez potraktowanie trypsyną i barwienie plamą Wrighta. Nieprawidłowości chromosomowe zostały sklasyfikowane zgodnie z Międzynarodowym Systemem Nomenklatury Człowieka Cytogenetycznego.17
Leczenie
Tabela 1. Tabela 1. Ryzyko wtórnej AML zgodnie ze schematem. Jak podsumowano w Tabeli 1, pacjenci zostali włączeni do badania Total Therapy Study X lub Total Therapy Study XI.18, 19 W badaniu X, byli oni leczeni zgodnie z protokołem dla ALL o niskim ryzyku (X-LR), jeśli mieli początkowe liczba leukocytów poniżej 100 x 109 na litr i nie miała masy śródpiersia, komórek blastycznych w płynie mózgowo-rdzeniowym i żadnych receptorów ery erytrocytów na białaczkowych komórkach blastycznych. Wszyscy pacjenci leczeni schematem X-LR otrzymali terapię indukcyjną, składającą się z prednizonu, winkrystyny i asparaginazy przez cztery tygodnie; ci, którzy weszli w całkowitą remisję, zostali następnie losowo przydzieleni do otrzymania jednego z dwóch zabiegów kontynuacyjnych. Jeden schemat (X-LR1) obejmował cotygodniowe dooponowe i dożylne podawanie dużej dawki metotreksatu (1 g na metr kwadratowy powierzchni ciała) przez 3 tygodnie, a następnie kontynuację leczenia przez 120 tygodni doustnie merkaptopuryną (50 mg na metr kwadratowy) i tygodniowy doustny metotreksat (25 mg na metr kwadratowy), przerywany co 6 tygodni (tylko do 72 tygodnia) w przypadku podawania dużej dawki metotreksatu. Drugi schemat (X-LR2) obejmował napromienianie czaszki (1800 cGy) i dordzeniowe podawanie metotreksatu, a następnie doustnie merkaptopurynę na dobę (50 mg na metr kwadratowy) i doustny metotreksat tygodniowy (25 mg na metr kwadratowy) przez pierwsze 35 tygodni, sześć kursów cyklofosfamid (100 mg na metr kwadratowy na dzień doustnie w dniach od do 7) i doksorubicyna (30 mg na metr kwadratowy dożylnie w dniu 8) w tygodniach 36 do 53, dziewięć kursów tenypozydu (150 mg na metr kwadratowy dożylnie) plus cytarabina ( 300 mg na metr kwadratowy dożylnie) co 2 tygodnie w tygodniach od 54 do 71, oraz merkaptopurynę plus metotreksat (jak opisano powyżej) w tygodniach 72 do 120.
85 pacjentów, u których stwierdzono zwiększone ryzyko nawrotu w badaniu X, było leczonych schematem X-HR, obejmującym intensywną chemioterapię z tenipozydem (165 mg na metr kwadratowy dożylnie) oraz cytarabinę (300 mg na metr kwadratowy dożylnie) dwa razy w tygodniu na cztery dawki bezpośrednio przed i po konwencjonalnym czterotygodniowym cyklu indukcji prednizonu, winkrystyny i asparaginazy. Kontynuacja terapii polegała na codziennym przyjmowaniu merkaptopuryny doustnie (50 mg na metr kwadratowy) i doustnym metotreksatem tygodniowo (40 mg na metr kwadratowy) przez 2,5 roku, z pięcioma pulsowymi dawkami tenipozydu i cytarabiny (jak opisano powyżej) podawanymi przez okres 2 tygodni co 10 tygodni w pierwszym roku
[hasła pokrewne: surowica przeciwtężcowa, latkowski twitter, telfexo opinie ]