Podział kosztów, limity na korzyści i przewlekłe niedopasowanie polityki

Opracowanie skutecznych rozwiązań politycznych na wysokie i rosnące koszty opieki zdrowotnej wymaga jasnego zrozumienia podstawowego problemu. Po pierwsze, ponad 75 procent wydatków na opiekę zdrowotną przypada na pacjentów z przewlekłą chorobą1. Pacjenci przewlekle chorzy mają długotrwałe stany, które na ogół wymagają przewidywalnych interwencji medycznych. Mimo że te interwencje medyczne są dobrze ugruntowane, przewlekle chorzy pacjenci otrzymują co roku tylko 56% zalecanej opieki.2 Po drugie, większość wydatków na opiekę zdrowotną wiąże się ze wzrostem częstości leczonych chorób, z których znaczna część zwrot związany ze wzrostem otyłości i zmianami progów klinicznych w leczeniu choroby sercowo-naczyniowej u pacjentów bezobjawowych.3 Pomimo centralnej roli pacjentów przewlekle chorych, rozwiązanie oferowane przez plany zdrowotne w celu kontrolowania wzrostu wydatków nadal koncentruje się na zwiększaniu odliczeń, ograniczaniu korzyści i nakładaniu limitów wydatków i wizyt w urzędach. Jednak wartość ubezpieczenia zdrowotnego dla pacjentów wzrasta, gdy istnieje niepewność co do wyniku i wielkości potencjalnej straty. Rzeczywiście, w przełomowych pracach Kennetha Arrow dotyczących niepewności i opieki medycznej zauważył, że ubezpieczenie w ścisłym tego słowa znaczeniu jest prawdopodobnie bezużyteczne dla pacjentów, którzy już cierpią na przewlekłą chorobę.4 Jeśli ponad 75 procent wydatków na opiekę zdrowotną wiąże się z leczeniem chorób przewlekłych, dlaczego plany zdrowotne zwiększałyby odliczenia i ograniczały wydatki poprzez ograniczenia świadczeń. Poprawa w leczeniu chorób przewlekłych zależy od reformy sposobu płacenia lekarzom za opiekę nad przewlekle chorymi pacjentami. Jedną ze zmian może być zastosowanie modelu płatności za podstawową opiekę zdrowotną, co prawdopodobnie zwiększy liczbę klinicznie zalecanych usług świadczonych pacjentom przewlekle chorym.
W tym wydaniu czasopisma Hsu et al. dostarczyć dodatkowe dowody, że próby zaoszczędzenia pieniędzy poprzez przeprojektowanie planów ubezpieczeniowych – obejmujących limity zasiłków i wzrost wydatków na leki na receptę – powodują złą opiekę dla osób przewlekle chorych.5 Ponadto limity na receptę – korzyści zdrowotne nie oszczędzają nawet dużo pieniędzy; chociaż limity zmniejszają wydatki na leki, projekt korzyści skutkuje zwiększeniem liczby wizyt w oddziale ratunkowym i nieelektywnych hospitalizacjach. Zmiany te dotyczą najbardziej chorych pacjentów, ponieważ osiągają limit na świadczenia we wcześniejszym okresie roku niż inni pacjenci. Hsu i in. stwierdzili, że pacjenci, którzy przekroczyli swoje limity na korzyści związane z używaniem narkotyków, mieli niższy poziom spożycia narkotyków; gorsza kontrola ciśnienia krwi, stężenia lipidów i glukozy; i większe poziomy nieprzyjemności niż pacjenci, których ubezpieczenie nie miało limitu i pacjenci, których ubezpieczenie miało pułap, ale którzy go nie przekroczyli. Krótko mówiąc, ograniczenia dotyczące korzyści związanych z narkotykami, takie jak te stosowane w Medicare, dla populacji pacjentów z przewlekłymi chorobami powodują gorsze wyniki i nie zmniejszają znacząco wydatków.
Korzystanie ze zwiększonych wydatków lub ograniczeń świadczeń w celu kontrolowania wydatków stanowi błędną diagnozę tego, co należy uwzględnić i co jest potrzebne, aby sprostać wysokim i rosnącym kosztom opieki zdrowotnej
[przypisy: nicorix, dekspantenol, bromazepam ]
[podobne: surowica przeciwtężcowa, latkowski twitter, przychodnia sowińskiego legionowo ]